W 1518 roku Strasburg opętała taneczna plaga. Jonathan Glazer i Mica Levi zrobią o niej film eksperymentalny 17.07.2020

Autor popularnych teledysków i filmu Under the Skin zaprosił do produkcji profesjonalistów z londyńskiego teatru Sadler's Wells.

Choreomania, niekiedy nazywana także taneczną plagą albo tańcem św. Jana lub św. Wita, była zjawiskiem społecznym powszechnym w dobie późnego średniowiecza i renesansu. Setki przypadkowych ludzi gromadziły się w jednym miejscu i tańczyły aż do omdlenia ze zmęczenia, a niekiedy nawet śmierci. Bywało, że nieokiełznana chęć zabawy przeradzała się w orgie pełne narkotycznych wizji, które prowadziły do ataków epileptycznych, halucynacji albo hiperwentylacji.

Do teraz nie wiadomo, co było bezpośrednią przyczyną takich sytuacji. Bardziej bogobojni twierdzili, że niepohamowana żądza zabawy była wynikiem klątwy, a sami uczestnicy plagi są opętani i muszą skorzystać z pomocy egzorcysty. Inni uznawali, że jej ofiary cierpiały na zatrucie toksycznym sporyszem zbożowym, dziś wykorzystywanym przy produkcji psychodelika LSD. Kolejna hipoteza zakładała, że wszystkie wybuchy manii stanowiły element zaaranżowanego, większego rytuału o charakterze religijno-oczyszczającym.

Niezależnie od tego, co prowokowało choreomanię, jedno jest pewne – to stosunkowo nieznany element dziejów Europy, który do dziś intryguje historyków i artystów. Jej jeden przejaw, czyli epidemia tańca w Strasburgu sprzed ponad pięciuset lat, stał się dla Jonathana Glazera inspiracją do stworzenia najnowszego filmu krótkometrażowego.

Twórca popularnych teledysków do piosenek Massive Attack, Radiohead, Nicka Cave’a czy Jamiroquai postanowił oddać ekstatycznego, psychodelicznego ducha wielotygodniowych pląsów. Aby jego wizja była jeszcze spójniejsza, londyńczyk zaprosił do kooperacji jedną z najbardziej utalentowanych kompozytorek awangardowych młodego pokolenia, Micę Levi. To nie pierwszy raz, gdy Anglik i autorka ścieżek dźwiękowych do filmów Monos albo Jackie połączyli siły. Artyści współpracowali już przy produkcji Under the Skin (2013) ze Scarlett Johansson w roli głównej, za które Micachu (to pseudonim sceniczny twórczyni) otrzymała Europejską Nagrodę Filmową. 

Strasbourg 2018, w którym eksperymentalnej muzyce towarzyszą dynamicznie zmontowane ujęcia występów tancerzy z teatru Sadler’s Wells, ujrzy w całości światło dzienne już 20 lipca. Za jego produkcję – wraz ze studiem Artangel – odpowiada stacja BBC Two. Projekt powstał w ramach akcji Culture in Quarantine prezentującej nietuzinkowe dzieła powstałe w czasie społecznej izolacji. Z jego zwiastunem można zapoznać się poniżej.