Nagroda Bookera dla Margaret Atwood i Bernardine Evaristo. Jury złamało zasady przyznawania nagrody15.10.2019

Wyróżniono kontynuację Opowieści podręcznej oraz książkę Girl, Woman, Other, czyli powiązane ze sobą historie czarnoskórych Brytyjek, rodzące ponadczasowe pytania o feminizm i kwestie rasowe.

Nagroda Bookera to prestiżowe literackie wyróżnienie, przyznawane rokrocznie od 1969 r. najlepszej powieści opublikowanej w języku angielskim na terenie Wielkiej Brytanii. Jest ono fundowane przez przedsiębiorstwo finansowe Man Group, a jego wartość opiewa na 50 tys. funtów.

W tym roku Jury miało spore problemy z wybraniem jednego laureata ze skróconej, zawierającej 6 tytułów listy. Ostatecznie, wbrew decyzji zarządzającej Fundacją Bookera Gaby Wood, członkowie gremium zdecydowali się przyznać dwa wyróżnienia, a nagrodę finansową podzielić pomiędzy Margaret Atwood i Bernardine Evaristo.

– Musieliśmy złamać zasady. Nie chcieliśmy rezygnować z tych dwóch tytułów i im więcej o nich rozmawialiśmy, tym bardziej ceniliśmy obie autorki. Próbowaliśmy głosować, ale to nie pomogło. To chyba pewna metafora naszych czasów – powiedział Peter Florence, członek Jury.

Pierwszą z nagrodzonych książek jest długo wyczekiwana kontynuacja wydanej w 1985 r. Opowieści podręcznej autorstwa Kanadyjki Margaret Atwood. Książka w ostatnich latach spopularyzowana została przez serial Bruce'a Millera z Elisabeth Moss w roli głównej. The Testaments, sequel mrocznej, dystopijnej historii, w której społeczeństwo przyszłości jest piekłem dla kobiet, dzieje się 15 lat po wydarzeniach z Opowieści podręcznej. Polskie tłumaczenie nowej Atwood ma się ukazać w lutym 2020 r. To nie pierwszy Booker dla autorki. W 2000 r. otrzymała nagrodę za powieść Ślepy Zabójca.

W tym roku Atwood dzieli Bookera z Bernardine Evaristo – pierwszą czarnoskórą kobietą w historii tej najbardziej prestiżowej nagrody literackiej w Wielkiej Brytanii. Jury doceniło polifoniczny charakter ósmej książki Brytyjki pt. Girl, Woman, Other. Zawarte w niej wątki – zarówno feministyczne, jak i związane z kwestiami rasowymi – nazwano „strategią przeciwko niewidzialności”.

To trzeci raz w historii Bookera, kiedy zdecydowano się na dwóch laureatów. Wcześniej podwójnymi laureatami zostali Nadine Gordimer i Stanley Middleton w 1974 r. oraz Michael Ondaatje i Barry Unsworth w 1992 r. Wtedy właśnie zarząd Bookera położył nacisk wśród jury na typowanie jednego zwycięzcy.