Naukowcy z pomocą AI zrekonstruowali ukryty obraz Pabla Picassa 20.09.2019

W 1998 r. pod obrazem Stary gitarzysta odkryto inne, niedokończone dzieło. Dziś Anthony Bourached i George Cann z University College London odtworzyli jego wygląd dzięki procesowi opartemu o deep learning.

Stary gitarzysta to jeden z najbardziej znanych obrazów Picassa, który artysta ukończył w 1903 r. W tamtym czasie mieszkał w Paryżu, w skrajnej biedzie, nie mając nawet środków na zakup płócien. Ten okres jego twórczości nazywany jest błękitnym. Malował wtedy melancholijne i realistyczne obrazy, dalekie od charakterystycznego dla niego w późniejszym czasie kubizmu.

W 1998 r. konserwatorzy z Art Institute of Chicago, gdzie znajduje się oryginał obrazu, odkryli z pomocą promieni rentgenowskich i podczerwieni znajdującą się pod spodem inna pracę. Szkic przedstawiał nagą kobietę, która karmi dziecko. Badacze dopasowali go do rysunku, który Picasso narysował na pocztówce zaadresowanej do kolegi ze studiów. Odkrycie zafascynowało świat sztuki.

Przez długi jednak czas możliwości technologiczne nie pozwalały na zobaczenie całego obrazu w jego pełnej krasie, ani tym bardziej kolorze. Dlatego wynalezienie sposobu jego reprodukcji bardzo frapowało miłośników sztuki. Z pomocą przyszli Anthony Bourached i George Cann z University College London. Użyli nowatorskiej techniki neural style transfer, którą rozwinął w 2015 r. Leon Gatys z zespołem z Uniwersytetu Tubingen w Niemczech.

Zapis działania przełomowej metody został opublikowany na łamach periodyku wydawanego przez Cornell University w artykule pt. A Neural Algorithm of Artistic Style. Aby stworzyć obraz w wysokiej rozdzielczości, oprogramowanie analizuje konkretne dane wizualne na różnych poziomach, np. to, jak artysta zwykle maluje kontury, w jaki sposób pędzel na płótnie wchodzi w zakręty, czy jak powstają kształty. Jednym słowem, system jest w stanie dostrzec najbardziej charakterystyczne wyróżniki stylu danego autora.

Anthony Bourached i George Cann pokazali opragramowaniu niedokończony obraz Picassa, wyłowiony przez zdjęcia rentgenowskie i podczerwień. System wcześniej został odpowiednio „nakarmiony” pracami charakterystycznymi dla błękitnego okresu w twórczości malarza. W efekcie, badacze otrzymali pełnowymiarowy, utrzymany w zgranej kolorystyce obraz.