Odpowiednik Papaya.Rocks | Krzyk w filmie, w życiu i na ulicy. Co nam odbiera i co daje?02.12.2020

Rozmawiamy z tymi, którzy wrzeszczeć nie potrafili lub wciąż nie potrafią, ale też z tymi, którzy bardzo to lubią. Badamy zjawisko krzyku z pomocą aktorki Agnieszki Grochowskiej, reporterki Dagny Kurdwanowskiej i filmoznawcy Mariusza Miklińskiego.

Dlaczego krzyczymy? Kiedy do tego dochodzi? Co musi się stać, żeby wrzask wydobył się z gardła? Krzyk oczywiście może być bronią, aktem buntu, ale wiąże się z nim także wstyd. Nie każdy odważy się podnieść głos, nabrać powietrza i wrzasnąć. To wyczerpujące zadanie, nawet dla aktora.

Wielu twórców znanych filmów, a także gier wideo, wykorzystywało w ścieżce dźwiękowej identyczny krzyk. Pojawił się on w tej samej formie w blisko 433 produkcjach, także tych najbardziej znanych, jak Indiana Jones czy Władca Pierścieni. Tzw. Krzyk Wilhelma to po prostu efekt dźwiękowy, który jest własnością publiczną i każdy może ją wykorzystać. Ale czy krzyk w filmie jest jeszcze potrzebny?

– Filmowy krzyk przerażenia już nie robi wrażenia na nikim – mówi Michałowi Kukawskiemu w „Odpowiedniku” Mariusz Mikliński, selekcjoner z sekcji Lost Lost Lost na Festiwalu Nowe Horyzonty. – W horrorach krzyk jest tak zrytualizowany, że nie wywołuje w widzach reakcji. Patrzy się na niego już chyba tylko ironicznie, jak na ikonę kina klasy B.

Zadaniem Miklińskiego jest znajdowanie takich filmów, w których bohaterowie często nie umieją wyrazić siebie lub nie są zdolni krzyczeć. To doświadczenie spotkało także Dagnę Kurdwanowską, dziennikarkę. W podcaście opowiada, jak w początkach swojej kariery redakcja wysłała ją na kurs samoobrony. Okazało się, że elementem nauki jest także wydawanie z siebie krzyku. Reporterka początkowo nie była w stanie wrzasnąć, lecz potem, kiedy się udało, krzyk uznała za swoją dodatkową broń, którą ma zawsze przy sobie.

Do uczucia niezwykłej mocy i pewności siebie powodowanych krzykiem odnosi się w najnowszym odcinku Odpowiednika Papaya.Rocks także aktorka Agnieszka Grochowska. W jednej ze scen filmu Wanda, mein Wunder, kiedy grała kobietę rodzącą dziecko, wrzeszczała przez prawie 5 godzin. Doświadczenia z tym związane określa jako niemal narkotyczne, takie, które należą do mniej znanego świata – z tej drugiej strony lustra.

Odpowiednik Papaya.Rocks jest dostępny na platformach Spotify, Apple Podcasts, Google Podcasts, YouTube, Instagram i w serwisie Papaya.Rocks. Kolejne odcinki będą pojawiały się w każdy kolejny czwartek.