Jak Patti Smith ocaliła rock’n’rolla? Zobacz wideo-esej o jednej z najważniejszych kobiet w historii muzyki17.03.2020

Pod koniec lat 70. rock’n’roll zaczął się zmieniać, a jedną z jego naczelnych, kobiecych wokalistek stała się poetka, która wniosła do muzyki inny punkt widzenia i odczuwania.

Kiedy na wielkie stadionowe koncerty w USA muzyków transportowały prywatne samoloty, a artyści uczestniczyli w wystawnych, pełnych alkoholu i narkotyków przyjęciach, ich fani mieli do czynienia raczej z gwiazdami i bożyszczami tłumów, a nie buntownikami z krwi i kości. Ci ostatni byli bowiem gdzie indziej.

Z dala od świateł reflektorów i wielkich wytwórni urosła fala garażowych zespołów bez przygotowania muzycznego i managerów, ale za to z drapieżną ekspresją i nie dającą się powstrzymać siłą prostego grania. Cała wspólnota skupiła się wokół kultowego klubu CBGB w Nowym Jorku. Można było tam spotkać m.in. New York Dolls, Blondie, Talking Heads, Ramonesów, a także Patti Smith.

Smith, zanim wydała z zespołem swój popularny album Horses stając się punkowym objawieniem, debiutowała na scenie jako poetka. Będąc w związku z fotografem Robertem Mapplethorpem, z którym mieszkała w popularnym wśród nowojorskich artystów hotelu Chelsea, udzielała się w grupie St. Mark's Poetry Project. W ramach tej inicjatywy recytowała wiersze z akompaniamentem gitary Lenny’ego Kaye’a. Pełne grzesznej wolności teksty, w których odcinała się od tradycji i uznanych autorytetów, wkrótce zbudowały jej markę w środowisku artystycznym i pchnęły w stronę muzyki.