Miliony cykad wieloletnich zaleją Stany Zjednoczone. Ostatnio stało się to w 2004 roku 26.05.2020

– Ich chmara brzmi jak nakładające się na siebie rozstrojone radioodbiorniki – twierdzą naukowcy z amerykańskiego Virginia Tech. 

Dziewiąty lęg – pod taką nazwą figuruje grupa pluskwiaków, którą zaobserwowano w kilku amerykańskich stanach: południowozachodniej części Wirgini, Wirginii Zachodniej oraz Karolinie Północnej. Ich liczebność jest bardzo duża – szacuje się, że na jednym akrze (ok. 4 tysiące metrów kwadratowych) może pojawić się niemal półtora miliona osobników. – Potrafią występować w przytłaczających ilościach, dlatego niektórzy hodowcy powinni zachować szczególną ostrożność – tłumaczy entomolog Doug Pfeiffer. Cykady są niegroźne dla ludzi i zwierząt, ale sieją spustoszenie w sadach. Atakują jabłonie, grusze, drzewa wiśniowe i brzoskwiniowe, składając jaja w gałęziach i powodując ich stopniowe uschnięcie. Strategie okiełznywania ich nieprzewidywalnych chmar obejmują niesadzenie roślin przez konkretny okres, zakładanie specjalnych siatek albo stosowanie środków owadobójczych.

Magicicada, czyli cykady wieloletnie, odznaczają się niezwykle długim życiem oraz regularnością pojawiania się. Duże stada ich larw rozwijają się pod ziemią od 13 do 17 lat, odżywiając się sokami z korzeni drzew. Po okresie spędzonym w glebie wypełzają na powierzchnię, a ich obecność to wielkie wydarzenie, nie tylko dla doświadczonych entomologów. Choć na lądzie spędzają bardzo niewiele czasu, bo średnio tylko trzy tygodnie, potrafią narobić wiele hałasu – nie tylko w przenośni, ale i dosłownie. Siła brzmienia wydawanych przez samcze osobniki dźwięków, które są swoistymi pieśniami zalotnymi, sięga nawet 100 dB.

– Mamy nadzieję, że wszelkie irytacje związane z wrzawą cykad łagodzi to, jak rzadka i niezwykła jest ich obecność – mówi Eric Day, przedstawiciel uniwersytetu Virginia Tech, który wspólnie ze swoim zespołem zajmuje się badaniem specyfiki plukswiaków. Ostatni raz tak wiele było ich w 2003 i 2004 roku.