Robot Disneya zachowuje się jak żywy. Dla inżynierów kluczowe było jego spojrzenie02.11.2020

Realistyczne odtworzone oczy, ruch powiek i zdecydowany wzrok robota sprawiają, że rozmówca może poczuć się niepewnie. Dodatkowo głowa maszyny lekko pochyla się naprzód, więc można odnieść też wrażenie, że robot oddycha. 

Najnowszy wynalazek to owoc pracy inżynierów z Uniwersytetu Illinois w Urbanie i Champaign, Politechniki Kalifornijskiej oraz naukowców z Disney Research – technologicznego projektu badawczego, którego celem jest wspieranie produkcji filmowych Disneya. Humanoidalny, pozbawiony skóry robot, którego zaprojektowali, nie jest zdolny żartować tak jak Sophia, wyprodukowana przez firmę Hanson Roboticsnie. Nie potrafi też mówić, czy śmiać się do łez, jak popularna Erica, którą stworzyli japońscy inżynierowie – Kohei Ogawa i Hiroshi Ishiguro. Tutaj badacze postawili jednak na co innego. Wiedzieli, jak ważne w kontakcie między rozmówcami spojrzenie – przez to właśnie ich twór momentami przypomina żywą postać, a nie maszynę. To zasługa odpowiednio zaprogramowanych subtelnych gestów: kręcenie głową lub ruchy gałek ocznych można odebrać bowiem jako oznaki uważnego słuchania. 

– Wykazano, że spojrzenie jest kluczowym sygnałem w społecznych interakcjach, definiującym to, jak postrzegamy rozmówców. Na przykład ludzi, którzy nawiązują z nami więcej kontaktu wzrokowego uważamy za podobnych do nas, a także inteligentniejszych, bardziej sumiennych, szczerych i godnych zaufania. Co więcej, spojrzenie wydaje się również przekazywać złożone stany emocjonalne. Dlatego oczywiste jest, że może ono też pełnić funkcję narzędzia u interaktywnego robota. Celem naszej pracy jest więc opracowanie systemu, naśladującego typowe dla ludzi wzajemne patrzenie sobie w oczy – można przeczytać w opublikowanym przez badaczy artykule.