Włosi chcą wpisać espresso na listę światowego dziedzictwa UNESCO21.01.2022

– We Włoszech kawa to dużo więcej niż zwykły napój – powiedział Gian Marco Centinaio, podsekretarz stanu w resorcie rolnictwa i leśnictwa.

Ceninaio potwierdził też, że wniosek w sprawie wpisania kawy do słynnego rejestru został złożony i do 31 marca ma trafić do Paryża, do siedziby Centrum Światowego Dziedzictwa. Polityk decyzję o wprowadzeniu napoju na listę argumentuje tym, że picie espresso jest integralną częścią włoskiej kultury. – To rytuał i coś, co wyróżnia naszą społecznośc na całym świecie – powiedział. – Znajduje to również odzwierciedlenie w literaturze, a espresso pije się w całym kraju, od Neapolu, przez Wenecję, po Triest; od Rzymu po Mediolan – dodał Ceninaio.

Dla Włochów picie tego rodzaju kawy jest nie tylko nawykiem czy rytuałem, ale też pretekstem do spotkań towarzyskich, rozmów i dyskusji. Jak twierdzi Ceninaio, wpisanie espresso na listę UNESCO jest teraz jeszcze ważniejsze ze względu na pandemię COVID-19. Wprowadzone obostrzenia utrudniały interakcje społeczne, z których większość miała miejsce w barze „przy dobrej włoskiej kawie”.

Espresso stało się integralną częścią włoskiej kultury pod koniec XIX wieku. Pierwszą filiżankę tej kawy zaparzono w Turynie. Tam właśnie wynalazca Angelo Moriondo podczas Targów Generalnych w 1884 roku miał zaprezentować zaprojektowany przez siebie ekspres. Wynalazek w krótkim czasie był w stanie zaparzyć wiele kaw, które były wyjątkowo intensywne. 

Espresso robi się zazwyczaj z kilku gatunków kaw i podaje w małym porcelanowym kubku wypełnionym do połowy. Natomiast na powierzchni napoju znajduje się delikatna pianka, tzw. crema. W 1998 roku założono nawet Narodowy Instytut Espresso, który zajmuje się ochroną i promocją tego rodzaju kawy. Zgodnie z jego przepisami, oryginalne espresso musi powstać z certyfikowanej mieszanki, przy użyciu zatwierdzonego sprzętu oraz zostać zrobione przez certyfikowany personel.