TOP 5 najlepszych animacji, które obejrzycie na Festiwalu Filmowym Pięć Smaków09.11.2018

Rocznie w Azji powstaje około 500 filmów, a kino azjatyckie to jedna z najszybciej rozwijających się kinematografii na świecie. Festiwal Filmowy Pięć Smaków, organizowany już po raz dwunasty przez Fundację Sztuki Arteria, to wydarzenie prezentujące najciekawsze filmy i animacje pochodzące z tego kontynentu.

Oprócz filmów fabularnych, organizatorzy przygotowali także szeroką sekcję filmów animowanych. Wyróżniają się nie tylko warstwą wizualną i estetyką, ale i tym, że poruszają trudne, często kontrowersyjne tematy. Oto pięć animacji, które polecamy obejrzeć podczas festiwalu.

Funan, reż. Denis Do (2018)

Reżyser przedstawia traumatyczną historię reżimu Czerwonych Khmerów. Widzowie spotykają się z pięknem kambodżańskich krajobrazów, które skontrastowane jest z ludzkim okrucieństwem i walką o wolność. Twórcy wykorzystują proste grafiki i kolorystykę, aby nadać historii uniwersalny wydźwięk. To dojrzałe, polityczne kino podane w przystępny dla widzów sposób.

Stacja Seul, reż. Yeon Sang-ho (2017)

Jedna z najbardziej docenianych animacji zeszłego roku. Akcja tej niekonwencjonalnej koreańskiej produkcji rozgrywa się w seulskim metrze, w którym wybucha epidemia zombie. Reżyser zwraca szczególną uwagę na tło społeczne – w Stacji Seul epidemia zdaje się obrazować zło, które od dłuższego czasu gromadziło się wśród mieszkańców koreańskiej stolicy. To mocne i bardzo emocjonalne kino, które zachwyca wieloznacznością. 

Ulica Szczęśliwa, reż. Sung Hsin-yin (2017)

Radosna, pełna kolorów animacja ilustrująca burzliwe zmiany i reformy demokratyczne zachodzące w tajwańskim społeczeństwie w latach 80. To niezwykle szczera i poruszająca opowieść o poszukiwaniu drogi życiowej ubrana w dopieszczone kadry. Całość zachwyca wyjątkową wizualną lekkością, która kontrastuje z trudnym tematem filmu. 

Miłego dnia, reż. Liu Jian (2018)

Ta naszpikowana popkulturowymi inspiracjami animacja bawi się konwencją thrillera szpiegowskiego, horroru i czarnej komedii. Twórcy, nawiązując do kultowych filmów Quentina Tarantino i Takeshiego Kitano, nadają jej uniwersalny wydźwięk i pokazują, że niezależnie od kontynentu, popkultura działa na widzów w taki sam sposób. Reżyser opowiada o bolączkach chińskiego społeczeństwa, obnaża uzależnienie od nowoczesnej technologii, pożądanie materialnego zaspokojenia i ludzką nieczułość.

Moja babcia jest czarownicą, reż. Wang Shaudi (1998)

Opowieść o chłopcu, który trafia na długi weekend do babci mieszkającej na prowincji. Głównym tematem filmu staje się przepaść klasowa i kulturowa między mieszkańcami dużych miast a tymi, którzy żyją na wsi. Bohaterowie mierzą się też z różnicą językową – raz rozmawiają po mandaryńsku, a zaraz potem używają tajwańskiego dialektu. Cała produkcja zyskała już miano kultowej, a rysunki autorstwa legendarnego twórcy mangi Richarda Maia nadają jej oryginalny charakter.